Leponex 100mg Comp 100

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Agranulocytose Leponex kan agranulocytose veroorzaken. De incidentie van agranulocytose en de mortaliteit bij patiënten die een agranulocytose ontwikkelen, zijn sterk gedaald sinds werd gestart met het volgen van het aantal witte bloedcellen (WBC) en het absoluut aantal neutrofielen (ANC). Daarom dienen de volgende voorzorgsmaatregelen te worden nageleefd conform de officiële richtlijnen. Gezien de risico's van een behandeling met Leponex dient het gebruik ervan te worden beperkt tot patiënten bij wie de behandeling geindiceerd is zoals besproken in rubriek 4.1 en: - die voor behandeling een normaal aantal witte bloedcellen hebben (WBC ≥ 3.500/mm3 (3,5x109 /l) en ANC ≥ 2.000 /mm3 (2,0x109 /l) en - bij wie het aantal WBC en neutrofielen (ANC) regelmatig kan worden gemeten: wekelijks de eerste 18 weken en daarna minstens om de 4 weken. De monitoring dient gedurende de hele behandeling te worden voortgezet en gedurende 4 weken na volledige stopzetting van Leponex. Vooraleer een behandeling met clozapine te starten, moet men een bloedonderzoek uitvoeren (zie "agranulocytose"), een anamnese afnemen en een klinisch onderzoek uitvoeren. Patiënten met een voorgeschiedenis van hartziekte of abnormale bevindingen bij klinisch onderzoek van het hart moeten worden verwezen naar een specialist voor verder onderzoek, bv. een ECG. De patiënt mag enkel worden behandeld als de verwachte voordelen duidelijk opwegen tegen de risico's (zie rubriek 4.3). De behandelende arts moet overwegen om voor de behandeling een ecg af te nemen. De voorschrijvende arts dient de vereiste veiligheidsmaatregelen volledig na te leven. Vooraleer de behandeling te starten, moet de arts nagaan of de patiënt voordien geen hematologische bijwerkingen heeft vertoond op clozapine waardoor het geneesmiddel diende te worden stopgezet. Men mag geen medicatie voorschrijven voor een langere periode dan het interval tussen twee bloedonderzoeken. Leponex dient onmiddellijk te worden stopgezet als het aantal WBC lager is dan 3.000/mm3 (3,0x109 /l) of als het aantal neutrofielen (ANC) lager is dan 1.500/mm3 (1,5x109 /l) tijdens behandeling met Leponex. Patiënten bij wie Leponex werd stopgezet wegens een te laag aantal WBC of neutrofielen, mogen geen Leponex meer krijgen. Bij elke raadpleging moeten patiënten die Leponex krijgen, eraan worden herinnerd dat ze onmiddellijk contact op moeten nemen met de behandelend arts als er zich een infectie begint te ontwikkelen. Bijzondere aandacht dient te worden besteed aan griepachtige klachten zoals koorts of keelpijn en aan andere tekenen van infectie, die zouden kunnen wijzen op neutropenie. De patiënten en hun hulpverleners moeten weten dat ze onmiddellijk een bloedonderzoek moeten laten doen als dergelijke symptomen optreden. De voorschrijvende artsen wordt aangeraden een dossier bij te houden van alle bloedresultaten van de patiënt en stappen te ondernemen om te voorkomen dat die patiënten in de toekomst per ongeluk nog Leponex zouden krijgen. Patiënten met een voorgeschiedenis van primaire beenmergstoornissen mogen alleen worden behandeld als de voordelen opwegen tegen het risico. Ze moeten zorgvuldig worden nagekeken door een hematoloog alvorens Leponex te starten. Patiënten met een laag aantal WBC ten gevolge van goedaardige etnische neutropenie vormen een speciale groep en mogen alleen Leponex krijgen na toestemming van een hematoloog. Monitoring van het aantal witte bloedcellen (WBC) en het absoluut aantal neutrofielen (ANC) Het aantal WBC met differentiële formule dient te worden gemeten minder dan 10 dagen voor het starten van Leponex om er zeker van te zijn dat alleen patiënten met een normaal aantal WBC en absoluut aantal neutrofielen (WBC  3.500/mm3 (3,5x109 /l) en neutrofielen  2.000/mm3 (2,0x109 /l)) Leponex zullen krijgen. Na het starten van de behandeling met Leponex moet het aantal WBC en het absoluut aantal neutrofielen (ANC) regelmatig worden gecontroleerd, wekelijks tijdens de eerste 18 weken en daarna om de vier weken. De monitoring dient te worden voortgezet gedurende de hele behandeling en gedurende 4 weken na volledige stopzetting van Leponex of tot hematologisch herstel (zie verder laag aantal WBC/neutrofielen). Bij elke raadpleging moet de patiënt eraan worden herinnerd onmiddellijk contact op te nemen met de behandelende arts als hij een of andere infectie, koorts, keelpijn of andere griepachtige symptomen krijgt. Als er symptomen of tekenen van een infectie optreden, dient meteen een bloedonderzoek te gebeuren voor bepaling van het aantal WBC met differentiële formule. Laag aantal WBC/neutrofielen (ANC) Als het aantal WBC tijdens behandeling met Leponex daalt tot tussen 3.500/mm3 (3,5x109 /l) en 3.000/mm3 (3,0x109 /l) of als het aantal neutrofielen daalt tot tussen 2.000/mm3 (2,0x109 /l) en 1.500/mm3 (1,5x109 /l), dient het bloedbeeld minstens tweemaal per week te worden gecontroleerd tot het aantal WBC en neutrofielen stabiliseert binnen respectievelijk 3.000- 3.500/mm3 (3,0-3,5x109 /l) en 1.500-2.000/mm3 (1,5-2,0x109 /l) of hoger. De behandeling met Leponex dient onmiddellijk te worden stopgezet als het aantal WBC lager is dan 3.000/mm3 (3,0x109 /l) of als het aantal neutrofielen lager is dan 1.500/mm3 (1,5x109 /l) tijdens behandeling met Leponex. Het aantal WBC met differentiële formule dient dan dagelijks te worden bepaald en de patiënten moeten zorgvuldig worden gemonitord op griepachtige symptomen of andere symptomen die suggestief zijn voor een infectie. Het is raadzaam de hematologische waarden te bevestigen door twee dagen na elkaar twee bloedonderzoeken uit te voeren; maar Leponex dient te worden stopgezet na het eerste onderzoek. Na stopzetting van Leponex is een hematologische evaluatie vereist tot hematologische recuperatie. Tabel 1 Aantal bloedcellen Vereiste actie WBC/mm3 (/l) neutrofielen/mm3 (l)  3.500 ( 3,5x109 )  2.000 ( 2,0x109 ) Leponex voortzetten Tussen  3.000 en < 3.500 ( 3,0x109 en < 3,5x109 ) Tussen  1.500 en < 2.000 ( 1,5x109 en < 2,0x109 ) Leponex voortzetten, tweemaal per week bloed afnemen tot het aantal bloedcellen stabiliseert of stijgt. < 3.000 (< 3,0x109 ) < 1.500 (< 1,5x109 ) Leponex onmiddellijk stopzetten, dagelijks bloed afnemen tot de hematologische afwijking genezen is, monitoren op infectie. Niet opnieuw Leponex toedienen. Als Leponex werd stopgezet en als het aantal WBC verder daalt tot minder dan 2.000/mm3 (2,0x109 /l) of als het aantal neutrofielen daalt tot minder dan 1.000/mm3 (1,0x109 /l), dient dit probleem te worden gevolgd door een ervaren hematoloog. Stopzetting van de behandeling om hematologische redenen Patiënten bij wie Leponex werd stopgezet wegens een te laag aantal WBC of neutrofielen (zie boven), mogen geen Leponex meer krijgen. De voorschrijvende artsen wordt aangeraden een dossier bij te houden van alle bloedresultaten van de patiënt en de nodige stappen te zetten om te voorkomen dat de patiënt in de toekomst per ongeluk opnieuw Leponex zou krijgen. Stopzetting van de behandeling om andere redenen Bij patiënten die meer dan 18 weken Leponex hebben ingenomen en bij wie de behandeling meer dan 3 dagen maar minder dan 4 weken geleden werd onderbroken, dient het aantal WBC en neutrofielen wekelijks te worden gecontroleerd gedurende 6 weken extra. Als er geen hematologische afwijkingen optreden, is verdere monitoring uiterlijk om de 4 weken aangewezen. Als de behandeling met Leponex langer dan 4 weken werd onderbroken, is wekelijkse monitoring aangewezen gedurende de volgende 18 weken van de behandeling en dient de dosis opnieuw geleidelijk te worden verhoogd (zie rubriek 4.2). Andere voorzorgen Dit geneesmiddel bevat lactosemonohydraat. Patiënten met zeldzame hereditaire problemen van galactose-intolerantie, Lapplactasedeficiëntie of glucose-galactosemalabsorptie mogen dit geneesmiddel niet innemen. Eosinofilie In geval van eosinofilie verdient het aanbeveling Leponex stop te zetten als het aantal eosinofielen hoger is dan 3.000/mm3 (3,0x109 /l); de behandeling mag pas worden hervat als het aantal eosinofielen weer is gedaald tot minder dan 1.000/mm3 (1,0x109 /l). Trombocytopenie In geval van trombocytopenie wordt aangeraden de behandeling met Leponex stop te zetten als het aantal bloedplaatjes daalt tot minder dan 50.000/mm3 (50x109 /l). Hart- en bloedvataandoeningen Orthostatische hypotensie met of zonder syncope kan optreden tijdens behandeling met Leponex. Zelden betreft het een diepe collaps met hart- en/of ademhalingsstilstand. Dergelijke evenementen treden gemakkelijker op bij gelijktijdig gebruik van benzodiazepines of andere psychotrope farmaca (zie rubriek 4.5) en bij het starten van de behandeling als de dosering te snel wordt verhoogd. In zeer zeldzame gevallen kan dat probleem zelfs optreden na de eerste dosis. Bij het starten van een behandeling met Leponex is dan ook een nauwgezet medisch toezicht aangewezen. Bij patiënten met de ziekte van Parkinson dient de bloeddruk de eerste weken van de behandeling staande en liggende te worden gemeten. Een analyse van de gegevensbanken betreffende de veiligheid laat vermoeden dat Leponex het risico van myocarditis verhoogt vooral, maar niet alleen tijdens de eerste twee maanden van de behandeling. Er zijn fatale gevallen van myocarditis gerapporteerd. Ook werden gevallen van pericarditis/pericarduitstorting en cardiomyopathie gerapporteerd bij gebruik van Leponex, soms met fatale afloop. Er moet worden gedacht aan de mogelijkheid van myocarditis of cardiomyopathie bij patiënten met persisterende tachycardie in rust, vooral de eerste twee maanden van de behandeling, en/of hartkloppingen, ritmestoornissen, pijn in de borstkas en andere tekenen en symptomen van hartfalen (bv. onverklaarde vermoeidheid, dyspneu, tachypneu), of symptomen die doen denken aan een myocardinfarct. Mogelijke andere symptomen die daarbij kunnen optreden, zijn griepachtige symptomen. Bij vermoeden van myocarditis of cardiomyopathie, moet de behandeling met Leponex onmiddellijk worden gestaakt en moet de patiënt meteen naar een cardioloog worden verwezen. Bij patiënten bij wie tijdens de behandeling met Leponex een cardiomyopathie wordt gediagnosticeerd, kan zich mogelijk een mitralisklepinsufficiëntie ontwikkelen. Mitralisklepinsufficiëntie werd gemeld in gevallen waarin cardiomyopathie optrad als gevolg van behandeling met Leponex. In deze gevallen van mitralisklepinsufficiëntie werd een lichte of matige regurgitatie aan de mitralisklep waargenomen op tweedimensionale echocardiografie (2D-echo) (zie rubriek 4.8). Patiënten met myocarditis of cardiomyopathie ten gevolge van clozapine mogen nooit meer Leponex krijgen. Myocardinfarct In de postmarketingbewaking zijn gevallen gerapporteerd van myocardinfarct, waaronder fatale gevallen. In de meeste gevallen was het moeilijk het oorzakelijke verband te evalueren wegens een ernstige vooraf bestaande hartziekte en mogelijke andere oorzaken. Verlenging van het QT-interval Zoals met andere antipsychotica, is voorzichtigheid geboden bij patiënten met een bekende cardiovasculaire aandoening of een familiale voorgeschiedenis van QT-verlenging. Zoals met andere antipsychotica, is voorzichtigheid geboden als clozapine wordt voorgeschreven samen met geneesmiddelen waarvan bekend is dat ze het QTc-interval verlengen. Cerebrovasculaire bijwerkingen In gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische studies in een demente populatie werd met sommige atypische antipsychotica een ongeveer driemaal hoger risico op cerebrovasculaire bijwerkingen waargenomen. Het mechanisme van dat verhoogde risico is niet bekend. Een hoger risico kan niet worden uitgesloten met andere antipsychotica of in andere patiëntenpopulaties. Voorzichtigheid is geboden bij gebruik van clozapine bij patiënten met risicofactoren van CVA. Risico op trombo-embolie Aangezien Leponex geassocieerd zou kunnen zijn met trombo-embolie, dient immobilisatie van de patiënten te worden vermeden. Er zijn gevallen van veneuze trombo-embolie (VTE) gerapporteerd met antipsychotica. Aangezien patiënten die worden behandeld met antipsychotica vaak verworven risicofactoren van VTE vertonen, moeten alle mogelijke risicofactoren van VTE worden opgespoord voor en tijdens behandeling met Leponex en moeten preventieve maatregelen worden genomen. Epilepsieaanvallen Patiënten met een voorgeschiedenis van epilepsie moeten nauwgezet worden gevolgd tijdens een behandeling met Leponex. Er werden immers dosisgebonden convulsies gerapporteerd. In dat geval dient de dosis te worden verlaagd (zie rubriek 4.2) en zo nodig moet een anti�epilepticum worden gestart. Anticholinerge effecten Leponex heeft een anticholinerge werking die bijwerkingen kan veroorzaken in het hele lichaam. Een nauwgezet toezicht is aangewezen bij patiënten met een vergrote prostaat of een geslotenhoekglaucoom. Waarschijnlijk door zijn anticholinerge eigenschappen kan Leponex aanleiding geven tot stoornissen van de darmperistaltiek, gaande van constipatie tot darmobstructie, fecale impactio, paralytische ileus, megacolon en intestinaal infarct/ischemie (zie rubriek 4.8). Er zijn zeldzame fatale gevallen beschreven. Bijzondere aandacht is aangewezen bij patiënten die nog andere geneesmiddelen krijgen die constipatie kunnen veroorzaken (vooral geneesmiddelen met anticholinerge eigenschappen zoals bepaalde antipsychotica, antidepressiva en antiparkinsonmiddelen) en bij patiënten met een voorgeschiedenis van colonlijden of onderbuikchirurgie aangezien die de situatie kunnen verergeren. Het is levensbelangrijk constipatie te herkennen en actief te behandelen. Koorts Tijdens behandeling met Leponex kunnen patiënten een tijdelijke temperatuurstijging boven 38°C vertonen. De incidentie daarvan is maximaal gedurende de eerste 3 weken van de behandeling. Die koorts is doorgaans goedaardig. Soms kan ze gepaard gaan met een stijging of een daling van het aantal WBC. Patiënten met koorts moeten zorgvuldig worden onderzocht om de mogelijkheid van een onderliggende infectie of de ontwikkeling van agranulocytose uit te sluiten. In geval van hoge koorts moet worden gedacht aan de mogelijkheid van een maligne neurolepticasyndroom (MNS). Als de diagnose van MNS wordt bevestigd, moet Leponex onmiddellijk worden gestaakt en moeten geschikte medische maatregelen worden genomen. Vallen Leponex kan epileptische aanvallen, somnolentie, posturale hypotensie, motorische en sensorische instabiliteit veroorzaken, wat tot vallen kan leiden en dientengevolge tot fracturen en andere letsels. Bij patiënten met ziektes, aandoeningen of medicatie die effecten kunnen versterken, dient een volledige risicobeoordeling voor vallen te worden uitgevoerd wanneer de behandeling met antipsychotica wordt gestart en bij patiënten die op lange termijn met antipsychotica worden behandeld dient die beoordeling bij herhaling plaats te vinden.

1. Wat is Leponex 100 mg tabletten en waarvoor wordt dit middel ingenomen?

De werkzame stof in Leponex 100 mg is clozapine. Die stof behoort tot een groep geneesmiddelen, die antipsychotica worden genoemd (geneesmiddelen die worden gebruikt om specifieke geestesziekten zoals een psychose te behandelen).

Leponex 100 mg wordt gebruikt om mensen met schizofrenie te behandelen bij wie andere geneesmiddelen niet werken. Schizofrenie is een geestesziekte die invloed uitoefent op hoe u denkt, hoe u zich voelt en hoe u zich gedraagt. U mag dit geneesmiddel alleen gebruiken als u al minstens twee andere antipsychotica hebt geprobeerd waaronder één van de nieuwere atypische antipsychotica, om schizofrenie te behandelen, en als die geneesmiddelen niet hebben gewerkt of ernstige bijwerkingen hebben veroorzaakt die niet kunnen worden behandeld.

Leponex 100 mg wordt ook gebruikt om ernstige stoornissen van het denken, de emoties en het gedrag te behandelen bij patiënten met de ziekte van Parkinson bij wie andere geneesmiddelen niet werken.

• De werkzame stof in dit middel is clozapine. Elke tablet bevat 100 mg clozapine.

• De andere stoffen in dit middel zijn magnesiumstearaat, watervrij colloïdaal siliciumdioxide, povidon K30, talk, maiszetmeel, lactosemonohydraat.

Gebruik Leponex 100 mg niet in samen met geneesmiddelen die verhinderen dat het beenmerg goed werkt en/of die het aantal bloedcellen verlagen dat door het lichaam wordt geproduceerd, zoals:

− carbamazepine, een geneesmiddel dat wordt gebruikt bij epilepsie

− bepaalde antibiotica: chlooramfenicol, sulfonamiden zoals cotrimoxazol

− bepaalde pijnstillers: pyrazolonpijnstillers zoals fenylbutazon

− penicillamine, een geneesmiddel dat wordt gebruikt om reumatische gewrichtsontsteking te behandelen

− cytotoxische geneesmiddelen, geneesmiddelen die worden gebruikt bij chemotherapie

− langwerkende depotinjecties van antipsychotica.

Die geneesmiddelen kunnen het risico op ontwikkeling van agranulocytose (gebrek aan witte bloedcellen) verhogen.

Als u Leponex 100 mg tegelijkertijd gebruikt met een ander geneesmiddel, kan dat invloed hebben op hoe goed Leponex 100 mg en/of het andere geneesmiddel werkt.

Vertel het uw arts als u van plan bent om in de nabije toekomst een van de volgende geneesmiddelen te gaan gebruiken, als u die middelen momenteel gebruikt of als u kort geleden moest stoppen met het gebruik van die middelen:

− geneesmiddelen die worden gebruikt om depressie te behandelen, zoals lithium, fluvoxamine, tricyclische antidepressiva, MAO-remmers, citalopram, paroxetine, fluoxetine en sertraline

− andere antipsychotica, die worden gebruikt om geestesziekten te behandelen, zoals perazine

− benzodiazepines en andere geneesmiddelen die worden gebruikt om angst of slaapstoornissen te behandelen

− narcotica en andere geneesmiddelen die invloed kunnen hebben op uw ademhaling

− geneesmiddelen die worden gebruikt om epilepsie te controleren, zoals fenytoïne en valproïnezuur

− geneesmiddelen die worden gebruikt om een hoge of lage bloeddruk te behandelen zoals adrenaline en noradrenaline

− warfarine, een geneesmiddel dat wordt gebruikt om bloedstolsels te voorkomen

− antihistaminica, geneesmiddelen die worden gebruikt bij verkoudheid of allergieën zoals hooikoorts

− anticholinerge geneesmiddelen, die worden gebruikt om maagkrampen, spasmen en reisziekte te verlichten

− geneesmiddelen om de ziekte van Parkinson te behandelen

− digoxine, een geneesmiddel dat wordt gebruikt om hartproblemen te behandelen

− geneesmiddelen die worden gebruikt om een snelle of onregelmatige hartslag te behandelen

− sommige geneesmiddelen die worden gebruikt om een maagzweer te behandelen, zoals omeprazol of cimetidine

− sommige antibiotica zoals erytromycine en rifampicine

− sommige geneesmiddelen die worden gebruikt om schimmelinfecties (zoals ketoconazol) of virale infecties te behandelen (zoals proteaseremmers, die worden gebruikt om hiv-infecties te behandelen)

− atropine, een geneesmiddel dat kan worden gebruikt in sommige oogdruppels en preparaten voor hoesten of verkoudheid

− adrenaline, een geneesmiddel dat in noodsituaties wordt gebruikt

− hormonale voorbehoedsmiddelen (de pil).

Deze lijst is niet volledig. Uw arts en apotheker hebben meer informatie over geneesmiddelen waarbij voorzichtigheid geboden is of die moeten worden vermeden bij inname van Leponex 100 mg. Zij weten ook of de geneesmiddelen die u inneemt, tot de bovenstaande groepen behoren. Spreek met hen.

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

Sommige bijwerkingen kunnen ernstig zijn en vergen onmiddellijke medische aandacht:

Licht uw arts onmiddellijk in voordat u de volgende Leponex 100 mg tablet inneemt als één van de volgende verschijnselen bij u optreedt:

Zeer vaak (treden op bij meer dan 1 op de 10 mensen): - ernstige verstopping. Uw arts zal dat moeten behandelen om verdere complicaties te vermijden. - snelle hartslag.

Vaak (treden op bij tot 1 op de 10 mensen): - tekenen van verkoudheid, koorts, griepachtige symptomen, keelpijn of een andere infectie. Er moet dringend een bloedonderzoek worden verricht om na te gaan of uw symptomen te wijten zijn aan uw geneesmiddel. - epilepsieaanvallen - plotseling flauwvallen of bewustzijnsverlies met spierzwakte (syncope).

Soms (treden op bij tot 1 op de 100 mensen): - een plotselinge stijging van uw lichaamstemperatuur en stijve spieren, wat kan leiden tot bewusteloosheid (maligne neurolepticasyndroom), omdat u misschien een ernstige bijwerking vertoont, die onmiddellijk moet worden behandeld. - ijlhoofdigheid, duizeligheid of flauwvallen, wanneer u overeind komt uit een zittende of liggende houding, waardoor er een hogere kans bestaat op vallen.

Zelden (treden op bij tot 1 op de 1000 mensen): - tekenen van een luchtweginfectie of pneumonie zoals koorts, hoesten, ademhalingsproblemen.

Zeer zelden (treden op bij tot 1 op de 10.000 mensen): - stijging van het aantal bloedplaatjes met mogelijk stolling in de bloedvaten.

Wanneer mag u dit middel niet gebruiken?

• U bent allergisch voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter.

• U kunt niet regelmatig uw bloed laten onderzoeken.

• Er is u ooit gezegd dat u een laag aantal witte bloedcellen hebt (bijv. leukopenie of agranulocytose), vooral als dat werd veroorzaakt door geneesmiddelen. Dat geldt niet als u een laag aantal witte bloedcellen hebt gehad als gevolg van een vroegere chemotherapie.

• U hebt het gebruik van Leponex 100 mg vroeger moeten stopzetten wegens ernstige bijwerkingen (bv. agranulocytose of hartproblemen)

• U wordt of werd behandeld met langwerkende depotinjecties van antipsychotica

• U hebt een beenmergziekte of hebt ooit een beenmergziekte gehad.

• U hebt een ongecontroleerde epilepsie (vallende ziekte of toevallen)

• U lijdt aan een acute geestesziekte veroorzaakt door alcohol of drugs (bv. narcotica)

• U vertoont een verminderd bewustzijn of ernstige sufheid

• U vertoont een circulatoire collaps, die kan optreden als gevolg van ernstige shock

• U hebt een ernstige nierziekte

• U hebt een myocarditis (een ontsteking van de hartspier)

• U hebt een andere ernstige hartziekte

• U hebt symptomen van een actieve leverziekte zoals geelzucht (gele verkleuring van de huid en de ogen, misselijkheid en verlies van eetlust)

• U hebt een andere ernstige leverziekte

• U hebt een paralytische ileus (uw darmen werken niet goed en u hebt een ernstige verstopping)

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding Zwangerschap Er zijn maar beperkte klinische gegevens over blootstelling aan clozapine tijdens de zwangerschap. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op directe of indirecte schadelijke effecten wat de zwangerschap, de embryonale/foetale ontwikkeling, de bevalling of de postnatale ontwikkeling betreft (zie rubriek 5.3). Voorzichtigheid is geboden bij het voorschrijven aan zwangere vrouwen. Pasgeborenen die werden blootgesteld aan antipsychotica (waaronder Leponex) tijdens het derde trimester van de zwangerschap, lopen een risico op bijwerkingen zoals extrapiramidale en/of ontwenningssymptomen, waarvan de ernst en de duur na de bevalling kunnen variëren. Er zijn gevallen gerapporteerd van agitatie, hypertonie, hypotonie, tremor, slaperigheid, respiratoire distress en voedingsstoornis. Pasgeborenen moeten dan ook zorgvuldig worden gemonitord. Borstvoeding Experimenteel onderzoek bij dieren wijst uit dat clozapine in de moedermelk wordt uitgescheiden en een effect heeft op de zogende jongen. Moeders die met Leponex worden behandeld, mogen dan ook geen borstvoeding geven. Vruchtbaarheid De beperkte gegevens die beschikbaar zijn over de effecten van clozapine op de vruchtbaarheid van mensen geven geen uitsluitsel. Bij mannetjes- en vrouwtjesratten had clozapine geen nadelig effect op de vruchtbaarheid wanneer het werd toegediend in een dosering tot 40 mg/kg, wat overeenkomt met een equivalente dosis bij mensen van 6,4 mg/kg, of ongeveer een derde van de aanbevolen maximale dosering voor mensen. Vrouwen van vruchtbare leeftijd Bij overschakeling van andere antipsychotica op Leponex kan de menstruele cyclus weer normaal worden. Bij vrouwen van vruchtbare leeftijd dient dan ook te worden gezorgd voor een doeltreffend voorbehoedmiddel.

1. Hoe neemt u dit middel in?

Om het risico op lage bloeddruk, epilepsieaanvallen en sufheid te beperken, moet uw arts uw dosering geleidelijk verhogen.

Neem dit geneesmiddel altijd in precies zoals uw arts of apotheker u dat heeft verteld. Twijfelt u over het juiste gebruik? Neem dan contact op met uw arts of apotheker.

Het is belangrijk dat u uw dosering niet verandert of de inname van Leponex 100 mg stopzet zonder er eerst met uw arts over te spreken.

Neem de tabletten verder in zolang uw arts u dat zegt. Als u 60 jaar of ouder bent, kan uw arts starten met een lagere dosering en de dosering geleidelijker verhogen omdat u gemakkelijker bepaalde bijwerkingen zou kunnen ontwikkelen (zie rubriek 2 "Wanneer mag u Leponex 100 mg tabletten niet innemen of moet u er extra voorzichtig mee zijn?").

Als de dosering die u wordt voorgeschreven, niet kan worden gerealiseerd met tabletten van deze sterkte, zijn er andere sterktes van dit geneesmiddel te verkrijgen om de dosering te bereiken.

Behandeling van schizofrenie

De aanbevolen startdosering is 12,5 mg (een halve tablet van 25 mg) een- of tweemaal op de eerste dag gevolgd door 25 mg een- of tweemaal op de tweede dag. Slik de tablet in met water. Indien goed verdragen, zal uw arts de dosering geleidelijk stapsgewijze met 25-50 mg per keer verhogen over de volgende 2-3 weken tot een dosis van 300 mg per dag wordt bereikt. Daarna mag de dagdosering zo nodig stapsgewijze met 50 tot 100 mg per keer worden verhoogd om de halve week of bij voorkeur om de week.

De effectieve dagdosering ligt gewoonlijk tussen 200 mg en 450 mg verdeeld over meerdere giften per dag. Sommige mensen hebben een hogere dosering nodig. Een dagdosering tot 900 mg is toegestaan. Met dagdoseringen van meer dan 450 mg zijn meer bijwerkingen mogelijk (vooral epilepsieaanvallen). Neem altijd de laagste efficiënte dosis in. De meeste mensen nemen een deel van de dosering 's morgens en een deel 's avonds in. Uw arts zal u precies zeggen hoe u uw dagdosering moet verdelen. Als uw dagdosering maar 200 mg bedraagt, kunt u die in een keer 's avonds innemen. Als u Leponex 100 mg al enige tijd met succes hebt ingenomen, kan uw arts proberen uw dosering te verlagen. U moet Leponex 100 mg gedurende minstens 6 maanden innemen.

Behandeling van ernstige gedachtestoornissen bij patiënten met de ziekte van Parkinson

De aanbevolen startdosering is 12,5 mg (een halve tablet van 25 mg) 's avonds. Slik de tablet in met water. Uw arts zal de dosering dan geleidelijk stapsgewijze verhogen met 12,5 mg per keer, maar niet sneller dan twee keer per week, tot een maximumdosering van 50 mg tegen het einde van de tweede week. Verhoging van de dosering moet worden stopgezet of uitgesteld als u zich flauw, ijlhoofdig of verward voelt. Om dergelijke symptomen te vermijden, zal uw arts uw bloeddruk meten tijdens de eerste weken van de behandeling.

De werkzame dagdosering ligt gewoonlijk tussen 25 mg en 37,5 mg in één keer 's avonds. Doseringen van 50 mg per dag mogen maar in uitzonderlijke gevallen worden overschreden. De maximumdagdosering is 100 mg. Neem altijd de laagste efficiënte dosering in.